دستور معالجه سرهاى كچل آنها را بفلوس و حبّ آن و يا بسنا و گل سرخ برحسب طاقه آنها و بيشتر بايد پاك شود از مواد بلغمى و پس از پاك كردن شروع شود بعلاج موضعى و در اين چند شرط لازم است اوّل ريختن موى سر با تيغ و يا با برق و يا بتوسط نوره و زرنيخ چنانچه ذكر شد و اين قلع موى بنوره يا بتراشيدن در هر هفته يك دفعه كفايت مىكند و شرط دوّم اين است كه همه روز شسته شود با دوا و يا با آب گرم كه بكيسه حمّام آلوده كنند و بشويند تا وقتى كه شورهاى سر برود و سرخ شود پوست سر و شرط سيّم اين است كه زخم و جراحت نداشته باشد و الا بايد قبل از معالجه بپردازند بعلاج زخم و پاك كردن جراحت آن زخم به اين طريق كه ابتدا بشويند زخم را با آب گرم و سركه از سركه نصف استكان و از آب نصف كاسه و پس از شستن از مرهم داخليون اسود با پيه پر كنند در زخم صبح و عصر تا زخم معالجه گردد و پس از علاج زخم شروع كنند از آب يك بترى و از اسيد سولفوريك سه مثقال مخلوط كنند و بمالند بسر كچل روزى يك وعده صبح‌ها و پس از ماليدن و خشكيدن آب چرب كنند از وازلين ده مثقال و از زاق و فضله كبوتر از هريك دو مثقال بسايند خوب و با وازلين مخلوط كنند و نيم مثقال از سرنج و يك مثقال از اكسيد دوزنك اضافه كنند و بهم زنند و ادامه دهند اگر بتوسط اين علاج رفع فبها و الا بگيرند از زاق و رنگ و بارود از هريك پنج مثقال و از كات كبود دو مثقال و نيم بكوبند و بسايند خوب و ده مثقال دودة اضافه كنند و كم‌كم با روغن دنبه مخلوط كنند هر دو مثقال دوا با پنج